ตอนที่ 46 สนทนาลับพ่อลูกสาว

ซูอี้หานฝืนกลั้นโทสะ เดินตามซูเฉิงเต๋อเข้าไปในห้องหนังสือ นางยืนอยู่ด้านข้างอย่างเงียบงัน ก้มศีรษะ กำผ้าเช็ดหน้าในมือแน่น ไม่รู้ว่ากำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่

“เงยหน้าขึ้นมา!” ซูเฉิงเต๋อตวาดเสียงเย็นเยียบ แฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก

ซูอี้หานเงยตาขึ้นมอง เห็นเพียงซูเฉิงเต๋อสวมเสื้อคลุมแพรสีน้ำเงินเข้ม บนเนื้อผ้าปักลวดลายเมฆมงคล ใบหน้าซึ่งเต็มไปด้วยริ้วรอยกลับไม่อาจมองอายุที่แท้จริงออก สีหน้าของเขาปราศจากความเจนโลกอันเจ้าเล่ห์เช่นก่อนหน้านี้ กลับเคร่งขรึมอย่างยิ่ง รูปร่างสูงโปร่งดูสง่าผ่าเผยและแข็งแรง

“พวกเราบิดาและบุตรีไม่ได้พูดคุยกันดี ๆ มานานแล้ว อย่าได้เกรงใจ เชิญนั่งเถิด!” ซูเฉิงเต๋อเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนหันกายไปนั่งลงด้านหลังโต๊ะหนังสือ