กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เจียงซื่อเห็นซูอี้หานสงบนิ่งถึงเพียงนี้ จึงมองสำรวจนางอยู่หลายคราอย่างฉงน ก่อนเอ่ยเย้ยหยันว่า “ชุนจู๋ เจ้าตะโกนโวยวายถึงเพียงนี้ ยังขายหน้าไม่พออีกหรือ? บุรุษผู้นั้นเป็นใคร เจ้ารู้แต่แรกแล้ว เหตุใดจึงไม่บอก?”
ชุนจู๋ตอบเสียงเบาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจอย่างยิ่งว่า “เรียนฮูหยิน บ่าวไม่รู้ว่าบุรุษผู้นั้นเป็นใคร เพียงแต่เห็นเขามาที่ห้องหอของคุณหนูอยู่บ่อยครั้ง! อีกทั้งคราวก่อนตอนคุณหนูป่วย เขายังนำเครื่องนอนมาให้คุณหนูด้วย