กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
พวกชายฉกรรจ์เหล่านั้นกำลังจะลงมือ แต่หญิงชุดแดงยกมือขึ้นห้ามไว้เสียก่อน นางแค่นหัวเราะสองสามครั้งแล้วนั่งลงตรงข้ามกับซูอี้หาน เอ่ยปากว่า “ไม่ทราบว่าแม่นางผู้นี้ต้องการสิ่งใดกันแน่! หอแขนเสื้อแดงของข้าไม่เคยล่วงเกินท่านเลยสักครั้งกระมัง!”
ซูอี้หานพยักหน้าเล็กน้อย ทว่าสายตากลับเหลือบมองชายฉกรรจ์หลายคนที่สีหน้าไม่เป็นมิตร หญิงผู้นั้นยกมือโบกไปมา พวกชายฉกรรจ์ก็ถอยออกไปด้วยสีหน้าเคียดแค้น
ในห้องรับรองส่วนตัวเล็ก ๆ เหลือเพียงสี่คนเท่านั้น
ฉิงหลานไม่รู้ว่าคำพูดต่อไปนี้ตนควรฟังหรือไม่ กำลังลังเลว่าจะไปที่ใด ซูอี้หานก็เอ่ยสั่งอย่างเรียบเฉยว่า “ใส่เสื้อผ้าให้ซือถูซิวให้เรียบร้อย ประคองเขาออกไป หากผู้ใดถาม เจ้ารู้หรือไม่ว่าต้องพูดอย่างไร?”