เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ซูรั่วเซวียนเพิ่งจะอ้าปากโต้กลับ ทว่ากลับถูกสายตาเย็นเยียบของเซียวอวี้กานจับจ้องจนหนาวสะท้านไปทั้งร่าง นางจึงก้มหน้าลงอย่างเคียดแค้นและไม่เอ่ยวาจาอีก
ซูอี้หานยกมุมปากขึ้น พลางถลึงตาใส่ซูรั่วเซวียนอย่างเกรี้ยวกราดแล้วแค่นเสียงหึ “อย่าคุกเข่าอยู่ที่นี่ให้ขายหน้าอีกเลย ใครมีสิ่งใดก็ไปทำสิ่งนั้นเสีย! คุณหนูใหญ่เจียง ทำให้ท่านเห็นเรื่องน่าขันเสียแล้ว เหล่าน้องสาวของข้าไม่รู้ความ พาน้องหญิงของตระกูลเจ้าเล่นจนเกินขอบเขตไปบ้าง วันหน้าซูอี้หานจะไปขอขมาถึงจวนแน่นอน!”
เจียงซูอิ่งสั่นสะท้านขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนฝืนยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนแล้วกล่าวด้วยเสียงแหบแห้งว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เป็นเพราะน้องสาวต่างมารดาซุกซนเอง กลับทำให้คุณหนูใหญ่ต้องลำบากแล้ว พวกเราจะไม่รบกวนอีกต่อไป”