เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ซูฝูจำต้องตอบอย่างจนใจว่า “ตามธรรมเนียมแล้ว บุตรีสายตรงคนโตควรจัดให้อยู่เรือนใต้ในห้องภรรยาเอก โดยมีหญิงรับใช้สี่คน บ่าวชายสองคน และมอมอรับใช้แรงงานสองคน!”
ซูอี้หานก้มหน้าจ้องซูฝูด้วยรอยยิ้มพลางกล่าวว่า “ดีมาก ดูท่าพ่อบ้านฝูยังมิได้แก่จนตาฝ้าฟางและความจำเลอะเลือน เช่นนั้นคุณหนูผู้นี้ขอถามเจ้าอีกครั้ง เจ้าจำเสื้อผ้าที่อยู่บนพื้นนี้ได้หรือไม่?”
ซูฝูเหลือบมองครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “บ่าวชราจำไม่ได้ขอรับ!”
ซูอี้หานจ้องซูฝูอย่างดุดันแล้วกล่าวว่า “เจ้าจำไม่ได้ เช่นนั้นคุณหนูผู้นี้จะบอกให้ เสื้อผ้าชุดนี้ก็คือเสื้อผ้าที่คุณหนูผู้นี้เพิ่งถอดเปลี่ยนมา! บุตรีสายตรงคนโตแห่งจวนตระกูลซูผู้สง่างามกลับถูกเจ้ารังแกถึงเพียงนี้ เสื้อผ้าก็ไม่อาจปกปิดร่างกาย อาหารก็ไม่อาจทำให้อิ่มท้อง ที่พักก็ไม่มีให้ซุกหัวนอน ซูฝู เจ้ายังกล้าบอกอีกหรือว่าเจ้าไร้ความผิด?