ตอนที่ 4 ใครคืออสูรร้าย

ชิงเสวียนมองเห็นเงาร่างลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ในป่าทึบฝั่งนั้นตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว เขาแค่นเสียงอย่างไม่แยแส ก่อนทะยานร่างพุ่งเข้าไปในป่าทึบเพื่อจัดการคนทรยศเมื่อครู่นี้

ซูอี้หานหุบยิ้มลง สีหน้าเย็นชา จ้องมองเซียวอวี้กานพลางกล่าวว่า “ไว้พบกันใหม่ ข้าขอเตือนเจ้าด้วยความหวังดี หากแขนของเจ้ายังไม่หยุดเลือด เกรงว่ามันจะพิการเอาได้!”

เซียวอวี้กานเหลือบมองแขนของตนเองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ ก่อนกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ไม่รบกวนให้แม่นางต้องเป็นห่วง ไว้พบกันใหม่!”

ซูอี้หานรู้ว่าองครักษ์ของเขามาถึงแล้ว จึงยัดตั๋วเงินในมือเข้าอกเสื้อ จากนั้นเดินออกจากป่าทึบโดยไม่หันกลับไปมอง และมุ่งหน้าไปยังจวนตระกูลซูตามความทรงจำ