กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 712 ความจริง
ไจ๋หยวนหลี่เบือนหน้า แสงที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามายามกลางวันแต้มให้ใบหน้าด้านข้างของเขาสว่างขึ้น
ขนตาของไจ๋หยวนหลี่กะพริบสองครั้ง ราวกับผีเสื้อแตะกลีบดอกไม้แผ่วเบา “ฉันรู้แล้ว”