กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 645 ต่างคนต่างมีพันธนาการ
ไจ๋หยวนหลี่พินิจใบหน้าที่คุ้นเคยอย่างยิ่งนั้นอย่างตั้งใจ
ทุกส่วนคุ้นเคยเหลือเกิน ราวกับถูกสลักลงบนหัวใจด้วยสิ่วแห่งกาลเวลา ทุกเศษเสี้ยวสลักแน่นอยู่ในใจ ต่อให้หลับตาก็ยังวาดโครงกระดูกและรูปลักษณ์ของเขาได้
“พี่ชาย นายก็รู้ใช่ไหม? นายไม่ใช่หมาของใคร”