กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 604 กลิ่นสะเทือนใจประหลาด
เขาโบกมือ ไม่รู้ว่ากำลังรำคาญทั้งสองคน หรือกำลังปลอบใจตัวเองอยู่กลาย ๆ “ช่างเถอะ ๆ ไม่พูดถึงเรื่องเก่าแล้ว ตอนนี้พวกนายเบี้ยวไปขนาดนี้ ฉันเห็นทีหนึ่ง อายุขัยก็หดไปทีหนึ่ง”