กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 587 คนหาเรื่องกลุ้มใจใส่ตัว
หลังเงียบไปนาน ฉีสิงอี้พึมพำอย่างสับสนราวกับพูดกับตัวเอง “ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมฉันถึงไม่ได้”
ไจ๋หยวนหลี่กำมือแล้วทุบหน้าผากตัวเองเบา ๆ ราวกับคนที่กำลังชี้แนะคนอื่นกลับถูกคนที่กำลังชี้แนะพูดจนไปไม่เป็น “ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมชุยเฮ่อซวินถึงได้”