กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 575 หยาดน้ำตา
ชุยเฮ่อซวินไม่พูดอะไรสักคำ ทว่าแขนค่อย ๆ คลายลง
ไจ๋หยวนหลี่เผยสีหน้าประหลาดใจ เขาจ้องมองใบหน้าของชุยเฮ่อซวินที่ชุ่มชื้นราวกับถูกหยาดน้ำค้างยามเช้าแตะต้อง
นิ้วของเขาอ่อนโยนดุจสายลม ปาดหยาดน้ำค้างที่ค่อย ๆ เอ่อคลออยู่บนใบหน้าชุยเฮ่อซวินออก น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่แผ่วเบาอ่อนโยนดุจสายน้ำไหลเอื่อย “พี่ชาย นายร้องไห้แล้ว…”