กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 562 เกาะติดอย่างเงียบเชียบ
ความรู้สึกที่เรียบง่ายชัดเจนเช่นนี้ เมื่อไม่มีแรงภายนอกใดเข้ามารบกวนอีก เพียงแค่พวกเขาค่อย ๆ ทำความเข้าใจความรู้สึกที่บิดเบี้ยวระหว่างกัน ก็เหมือนก้อนหินใหญ่ที่กดทับกลางอกมานานแตกสลายเป็นผุยผงในพริบตา ทำให้รู้สึกโล่งเบาสบายขึ้นทันที
จะยืนเหม่ออยู่ตรงนี้กันทั้งคู่ตลอดไปก็ไม่ใช่เรื่อง