กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 452 หนีชะตาไม่พ้น
เขาไม่ได้สวมรองเท้า เหยียบพื้นแรงขนาดนี้ฝ่าเท้าจึงเจ็บอยู่บ้าง “มากับฉัน! อย่าพูดมาก!”
ชุยเฮ่อซวินปล่อยให้เขาลากไปตามใจ เดินตามมาจนถึงข้างเตียง
ไจ๋หยวนหลี่หันตัวแล้วผลักเขาให้ลงนั่งบนเตียง
เขาโน้มตัวเข้าไปหา แต่อีกฝ่ายหันหน้าหลบ ยิ่งตอนนี้ชุยเฮ่อซวินทำตัวเหมือนเป็นใบ้ ไม่พูดสักคำ ไจ๋หยวนหลี่ก็แทบคลั่ง