กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 436 ชุยไท่หมิง
เห็นทั้งสองคนขึ้นรถไปเงียบ ๆ แถมไจ๋หยวนหลี่ยังคอยบอกทางตามตำแหน่งที่ส่งมา เขาก็วางใจลง
เฉียนหว่านจ้งพูดว่า “งั้นฉันขอนอนสักพัก ถึงแล้วเรียกด้วย”
เขาพูดต่อ “บุญคุณใหญ่หลวงไม่ต้องพูดขอบคุณ ไว้วันหลังฉันเลี้ยงข้าวพวกนายสองคน”
ชุยเฮ่อซวินตอบรับเสียงเรียบว่า “อืม” แล้วสตาร์ตรถ