บทที่ 335

บทที่ 335

ทว่าหากเทียบกับความรุ่งโรจน์ที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อม ความมืดสลัวภายในกลับทำให้แสงจันทร์อันห่างไกลดูชัดเจนยิ่งขึ้น

หากเปรียบผืนน้ำในสระนี้เป็นหยาดน้ำค้างใสกระจ่าง ก็คงพอจะเข้ากับบทกวีที่ว่า “ค่ำคืนต้นเดือนเก้าช่างงดงาม หยาดน้ำค้างดุจไข่มุก จันทร์เสี้ยวดุจคันศร”