กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 262
ไจ๋เส้าชิงทวนคำพูดนั้นอีกครั้ง คล้ายกำลังเคี้ยวความหมายในคำพูดของเขาอย่างละเอียด ทั้งยังดูเหม่อลอยอยู่บ้าง
“ใช่ เพื่อน ฉันเรียกนายว่าเส้าชิงได้ไหม?”
ชุยเฮ่อซวินยิ้มงดงาม น้ำเสียงก็ใสกังวานไพเราะ ไจ๋เส้าชิงจึงตอบรับไปโดยไม่รู้ตัว “ได้ จื่อหัว”