บทที่ 242

บทที่ 242

ทุกคนทยอยออกไป ดยุกยืนอยู่กลางท้องพระโรงอย่างไม่ก้มหัวหรือวางท่าโอหัง “ฝ่าบาท ที่พระองค์ได้ขึ้นครองราชย์อย่างราบรื่น ไม่ใช่เพียงเพราะเด็ดขาดในการลงมือและมีความสามารถเหนือใคร แต่ยังเป็นเพราะศาสนาประจำชาติสนับสนุนอย่างเต็มที่ หากไม่ได้ศาสนาประจำชาติช่วยเหลือสุดกำลัง พระองค์อาจมาไม่ถึงวันนี้”