กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 238
เขารู้ว่าคงแกล้งหลับต่อไปไม่ได้แล้ว แต่ก็ไม่รู้จะรับมืออย่างไร จึงทำได้เพียงลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย พลิกตัว แล้วแสร้งทำเป็นตกใจจนผงะหนี มุดเข้าไปในผ้าห่ม เหลือแค่หัวโผล่ออกมา คอยสังเกตการณ์อย่างเงียบ ๆ ราวกับตัวตุ่นที่ตื่นกลัว