กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 225
เขาก็ชะลอฝีเท้าลง ไม่ส่งเสียงใด ๆ แล้วเดินตามหลังเธอไปเงียบ ๆ
ชุยเฮ่อซวินส่งเสียงกรีดร้องคร่ำครวญอยู่ในหอคอยร้าง อ้อนวอน ด่าทอ เดี๋ยวหัวเราะลั่น เดี๋ยวก็เงียบงัน จนกระทั่งค่ำคืนมาเยือน เขาก็เปล่งเสียงไม่ไหวอีกต่อไป ได้แต่ร้องไห้ด้วยลำคอแหบพร่า