บทที่ 141

บทที่ 141

ชุยเฮ่อซวินทั้งอับอายทั้งโมโห แต่คำพูดและสีหน้าของอีกฝ่ายก็ไม่มีอะไรให้ตำหนิ เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าวิธีฆ่าเชื้อประหลาด ๆ แบบนี้สมเหตุสมผลหรือเปล่า จึงทำได้เพียงยอมรับชะตากรรมแล้วอ้าปาก

แววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ไจ๋หยวนหลี่ทำราวกับกำลังรับมือเด็กที่งอแง พลางเอ่ยชม “เด็กดี”