บทที่ 44

บทที่ 44

ไจ๋หยวนหลี่ไม่รู้ความคิดที่แท้จริงของชุยเฮ่อซวิน จึงยังยกตัวเองเป็นตัวอย่างเพื่อโน้มน้าวเขา “จริง ๆ ฉันก็อยากหาพวกเดียวกันให้เจอเหมือนกัน แต่หามาตั้งนานแล้วก็ยังไม่มีเบาะแสเลย”

“นายเหงาไหม? นายไม่ได้ต้องการฉันหรือ?” ชุยเฮ่อซวินก้มหน้า เส้นผมเหนือหน้าผากปรกลงมาบดบังสีหน้า