บทที่ 33

บทที่ 33

น้ำตาชะเลือดบนใบหน้าออกมา เงาไม้พร่างพรายกับเลือดและน้ำตายิ่งขับให้ผิวของเขาขาวผ่อง

ทั้งที่ตัวเองก็กำลังจะตายอยู่แล้ว อีกฝ่ายแค่ดื่มเลือดของเขาไปนิดเดียว ทั้งที่เขาไม่ใส่ใจสักนิด แต่กลับทำสีหน้าน่าสงสารราวกับตัวเองก่อบาปมหันต์ ช่างน่าหลงใหลเหลือเกิน…