บทที่ 19

บทที่ 19

ชุยเฮ่อซวินแทบไม่เคยร้องไห้เลย ยิ่งโตขึ้นก็ยิ่งแทบไม่มีน้ำตา

เรื่องเดียวที่ยังจำได้แม่น คือวันที่ทั้งคู่คุยกันถึงความเป็นไปได้ที่อนาคตอาจต้องแยกจากกัน ตอนกำลังส่งใบสมัครงานหลังเรียนจบมหาวิทยาลัย ไจ๋หยวนหลี่ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนเขาแล้วร้องไห้

เขาสูดกลิ่นหอมจากเส้นผมของอีกฝ่าย แล้วน้ำตาก็ค่อย ๆ ไหลลงมาโดยไม่รู้ตัว