บทที่ 14

บทที่ 14

“ยาอะไร?”

ฉีสิงอี้ตอบอย่างอดทนว่า “ยาระงับอาการ”

ไจ๋หยวนหลี่ได้ยินแล้วก็พลันฮึดฮัดขึ้นมา “ฉันไม่ใช่โอเมก้าสักหน่อย!”

ฉีสิงอี้คิดแค่ว่าเขาเมาจนสับสน กลิ่นเหล้าอ่อน ๆ ที่แผ่ออกมาจากตัวบ่งบอกชัดว่าเขาดื่มมา

เขาปลอบว่า “ได้ ๆ คุณไม่ใช่”