บทที่ 4

บทที่ 4

ผ้าม่านสีชมพูหนาหนักบดบังแสงตะวันด้านนอก ขอบลูกไม้สวยงามไหวเบา ๆ ตามแรงลมที่พัดผ่านหน้าต่างซึ่งปิดไม่สนิท

“ฉันก็…นึกไม่ออก…”

……

ไจ๋หยวนหลี่นั่งล้างตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำ เขาเพิ่งเปลี่ยนน้ำ แล้วก็โยนถุงยางคุมกำเนิดที่ลอยอยู่ในอ่างทิ้งไปหลายชิ้น

แต่ละชิ้นต่างก็ทำหน้าที่ได้อย่างเต็มที่