กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 เขื่อนแห่งความทรงจำ
ดึกแล้ว
ซอยเหวินฮว่าสงบลงสนิท เหลือแค่จิ้งหรีดตรงมุมกำแพงที่ยังร้องเป็นช่วง ๆ
ไฟในเรือนหลังกลางกับเรือนฝั่งตะวันออกดับหมดแล้ว
หลินเฟิงไม่ยอมเข้าบ้านไปนอน เขาสวมเสื้อกล้ามตัวบางตัวเดียว นั่งอยู่คนเดียวบนเก้าอี้ไม้ไผ่ใต้ซุ้มองุ่นในลานเล็ก ๆ
บนโต๊ะหินวางแบบฟอร์มยื่นเรื่องฉบับต้นที่แฟกซ์มาจากสำนักงานระดับมณฑล ข้าง ๆ กันเป็นที่เขี่ยบุหรี่เซรามิกที่เก็บก้นบุหรี่ไว้แล้วเจ็ดแปดมวน
“กริ๊ก”
ไฟแช็กพ่นเปลวสีส้มแดงลุกขึ้นมา ส่องให้เห็นคิ้วกับดวงตาที่ลึกและเย็นเยียบของหลินเฟิง