กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ร้านคอมมืด
ประตูเปิดออก
จ้าวเฉิงที่ตัวใหญ่เป็นภูเขาเนื้อเกือบสองร้อยจินก็เบียดเข้ามาทันที
เหงื่อท่วมหัว เสื้อยืดแขนสั้นสีเขียวที่พิมพ์คำว่า “ปักกิ่งกั๋วอัน” เปียกโชกไปด้วยเหงื่อจนแนบติดพุง ดันรอยย่นออกมาชัด ๆ หลายรอย
ดูออกเลยว่าช่วงนี้ไม่ได้เจอกัน เขากินอยู่ดีมีสุขขึ้นเยอะ
“ทำไมล่ะ? มีหมาวิ่งไล่ก้นตามมาข้างหลังเหรอ?” หลินเฟิงเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง แล้วค่อย ๆ กัดปาท่องโก๋คำหนึ่ง
“หมา? กูเนี่ยรีบยิ่งกว่าหมาไล่ก้นอีก!”
จ้าวเฉิงคว้าแขนหลินเฟิงไว้แน่น ในตาเป็นประกายวูบวาบด้วยความตื่นเต้นสุดขีด