กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 กระตุกผมเส้นเดียว สะเทือนไปทั้งตัว (ภาคต้น)
เมืองตงไห่ ถนนหลินเจียง บ้านเลขที่สิบเก้า
ตีหนึ่งสามสิบเจ็ดนาที
ในห้องนอนบ้านเฉินหมิงหย่วน โคมไฟหัวเตียงสีเหลืองสลัวยังเปิดอยู่
แสงไฟถนนจากข้างนอกส่องลอดช่องมู่ลี่เข้ามา ตัดเป็นริ้วแสงสีเทาขาวเป็นทาง ๆ อยู่บนเตียงสปริงหลังใหญ่
เฉินหมิงหย่วนนอนอยู่บนเตียง พลิกตัว
ไม่ถึงครึ่งนาที เขาก็พลิกตัวอีก
ผ้าห่มถูกเขาบิดจนเกือบเป็นเกลียว
นาฬิกาแขวนผนังเดินติ๊กต็อก ๆ
เฉินหมิงหย่วนลืมตาอยู่ จ้องรอยร้าวยาว ๆ บนเพดาน หัวสมองวุ่นวายเหมือนไหมพรมที่ดึงยังไงก็ไม่ออกสักเส้น