เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 202 ลานอำเภอ
19 กรกฎาคม หกโมงเช้าครึ่ง
ฟ้าเพิ่งสว่างเต็มที่ ใต้แนวต้นหวงถงเรียงเป็นแถวทางด้านตะวันออกของลานอำเภอ มีคนตั้งโต๊ะไว้แล้ว
โต๊ะพับยาวแปดตัวเรียงเป็นแถวเดียว ปูด้วยผ้ากำมะหยี่สีแดง ใต้ขาโต๊ะมีอิฐทับไว้กันลม
หลังโต๊ะแต่ละตัวนั่งสองคน คนหนึ่งดูแลการลงทะเบียน อีกคนแจกป้ายหมายเลข
ป้ายหมายเลขตัดจากกระดาษแข็ง ข้างบนพิมพ์ตัวดำว่า “รับสมัครงานโรงงานเคมีภัณฑ์ใช้ประจำวันและอาหารเชียนจิน” มุมขวาล่างมีตราประทับสีแดง
เจี่ยงเหมยยืนอยู่ข้างโต๊ะตัวแรก มือกำแบบฟอร์มปึกหนึ่งไว้ ปากเม้มเป็นเส้นตรง
วันนี้เธอใส่เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาว สอดชายไว้ในกางเกงสแล็กสีดำ ผมรวบไว้เรียบร้อย ตรงอกติดป้ายพนักงานเขียนว่า “ผู้จัดการโรงงาน”
“แบบฟอร์มพอไหม?” เธอก้มลงถามพี่ซุน
พี่ซุนดึงปึกหนึ่งออกมาจากกล่องกระดาษ “นี่ห้าร้อยชุด พิมพ์กันเมื่อคืน ไม่พอก็ให้คนส่งมาเพิ่ม”