กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 เฮียหลง
รถตู้ชางเหอโคลงไปมาหนักมากบนถนนที่มีหลุมบ่อเต็มไปหมด
หัวเหลืองกำพวงมาลัยไว้ ทุกไม่กี่วินาทีก็ชำเลืองมองกระจกมองหลังทีหนึ่ง
“เฮียสาม หรือว่าเราไม่ไปกันดีกว่า”
เขากลืนน้ำลายลงคอ เสียงตึงเครียด
“หรือไม่ก็ให้ผมกลับไปเรียกคนที่แผนกร่วมขนส่งก่อน ยี่สิบคนไม่พอก็เรียกสี่สิบ เอาของติดมือไปด้วยหน่อย เกิดเรื่องขึ้นมาจริงจะได้ไม่เสียเปรียบ”
หลิวจื้อหมิงนั่งอยู่เบาะหน้า เปลี่ยนเป็นเสื้อแขนสั้นสีเทาเข้ม แผลเป็นรูปมีดบนหน้าโผล่แล้วหายไปตามแสงไฟถนนที่สว่างแล้วก็ดับ
“ไม่ต้อง”
“ถ้าเฮียหลงคิดจะเล่นงานนายหลินจริง เอาคนไปเท่าไรก็ไม่พอ”
มือที่กำพวงมาลัยของหัวเหลืองกำแน่นขึ้น