เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 เรื่องราวที่ไม่ธรรมดา
ไฟแดงเล็ก ๆ หน้ากล้องวิดีโอสว่างขึ้นเงียบ ๆ
นักข่าวเฉิงนั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีแดงฝั่งตรงข้าม ไม่รีบเปิดสมุดจดสัมภาษณ์ที่วางอยู่บนตัก สายตามองหยุดอยู่ที่ผ้าก๊อซเปื้อนเลือดของหลินเฟิงครู่หนึ่ง
“คุณหลิน ไม่เปลี่ยนเสื้อหน่อยเหรอครับ”
“แบบนี้ก็ดีแล้วครับ” หลินเฟิงพิงหลังโซฟา มือขวาวางลงบนเข่าตามสบาย “ผมใส่ชุดนี้ทุกวัน ว่าแต่ ผมว่าผมใส่สูทแล้วไม่ค่อยหล่อ”
ในห้องรับแขกมีเสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นสองสามเสียง บรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่เดิมคลายลงทันที
นักข่าวเฉิงดันแว่นตากรอบทองขึ้นนิดหนึ่ง น้ำเสียงอ่อนโยนแต่ถามตรงจุด “เราเริ่มจากเรื่องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยแห่งชาติกันก่อนนะครับ เอกสารของโรงเรียนไห่ผิงที่หนึ่งระบุว่า ตอนปลายภาคเทอมแรกของมัธยมปลายปีสาม คะแนนของคุณอยู่อันดับเจ็ดจากท้ายของชั้นปี แต่ครึ่งปีต่อมา คุณสอบได้เจ็ดร้อยสามสิบหกคะแนน เป็นที่หนึ่งสายวิทยาศาสตร์ของทั้งมณฑล และยังเป็นคะแนนสูงสุดของประเทศด้วย”
เขาหยุดนิดหนึ่ง สายตาจ้องที่หน้าหลินเฟิง “พูดตามตรง ตอนนั่งรถบนทางด่วนมาอำเภอไห่ผิง ผมยังสงสัยอยู่เลยว่าคะแนนนี้เป็นของจริงไหม คุณทำได้ยังไงครับ”
ท่านนายอำเภอหลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ใจหายวูบ
หลินเฟิงไม่ได้ตอบทันที เขาก้มมองหนังด้าน ๆ บนข้อนิ้วของตัวเอง