เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 ปลาติดเบ็ดแล้ว
แสงตะวันยามเย็นสาดเฉียงเข้ามาทางหน้าต่างของห้องมัธยมปลายปี 3 ห้อง 2 ทำให้ฝุ่นชอล์กที่ลอยอยู่ในอากาศเห็นเป็นเส้น ๆ ชัดเจน
ในห้องเรียนคนออกไปเกินครึ่ง
หลินเฟิงพิงพนักเก้าอี้ หยิบขวด “น้ำบำรุงสมองเด็กสอบที่หนึ่ง” ที่มีฉลากแดงน้ำเงินบนโต๊ะขึ้นมา เปิดฝาแล้วเงยหน้าดื่มอึกหนึ่ง
น้ำหวานเจี๊ยบไหลลงคอ เขาก็เอาข้อสอบจำลองที่เขียนด้วยมือซึ่งเต็มไปด้วยขั้นตอนการแก้โจทย์กองหนึ่ง ตบลงบนโต๊ะไม้ตรงหน้าดังปัง
บนกระดาษไม่มีแนวคิดการแก้โจทย์ มีแค่ขั้นตอนแข็ง ๆ หนึ่งสองสามสี่ บวกคำตอบสุดท้าย
“ข้อเรขาคณิตสามมิตินี้ ลากเส้นช่วยจากจุด A ไป C1 ก็จะได้ระนาบตั้งฉากกัน ข้อฟิสิกส์นี้ วิเคราะห์แรงที่กระทำต่อบล็อกแล้วแทนสูตรค่าสุดขั้วได้เลย”
ปลายปากกาของหลินเฟิงเคาะกระดาษดัง ก๊อก ๆ ท่าทางสบายสุด ๆ “ไม่เข้าใจไม่เป็นไร ท่องไปเลย ทำให้ทุกขั้นตอนฝังอยู่ในหัวให้หมด”
จ้าวเฉิงกำผมตัวเองสองมือ เหงื่อบนหน้าผากไหลหยดติ๋ง ๆ ลงมาตามปลายจมูก เสื้อนักเรียนแขนสั้นที่ซักจนเหลืองยังเปียกโชก
เขาจ้องสูตรที่เหมือนลายยันต์พวกนั้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่งเสียงร้องโหยหวนเหมือนจะตายออกมาจากลำคอ ตัวทรุดลงฟุบบนโต๊ะเหมือนขี้โคลน