กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ฝ่ามือที่มองไม่เห็น
หลินเฟิงยกมือขึ้นกันเบา ๆ
หัวเหลืองหยุดทันที
รองผู้อำนวยการโจวก็หันมา
พอเห็นหลินเฟิง คิ้วเขาก็ขมวดเป็นปมทันที
ตอนกลางวันที่หน้าสถานีตำรวจ เขาถูกหลินเฟิงพูดแค่ไม่กี่ประโยคจนหมดท่า ในใจก็ไม่สบอารมณ์อยู่แล้ว
ตอนนี้เห็นหลินเฟิงพาพวกเด็กเกเรไม่กี่คนมาที่ภัตตาคารไห่ผิง ยิ่งรู้สึกรังเกียจ
เขาใส่ท่าเจ้านาย พูดจาแดกดันว่า “หลินเฟิง แกเป็นนักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้าย ไม่รู้จักอยู่โรงเรียนทบทวนหนังสือให้ดี กลับไปคลุกคลีกับพวกพเนจรข้างถนน”
“แม่แกเมื่อกลางวันยังอ้อนวอนโรงงานขอรักษาตำแหน่งงานไว้ พอตกค่ำแกก็มาอวดรวยอยู่ที่นี่”
“ถ้าเรื่องนี้ถึงหูโรงเรียน โทษทัณฑ์หนีไม่พ้นแน่”