กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 สามสิบวิทองคำ
ตอนที่หัวหน้าแผนกสวีล้มลง ประตูโรงงานปั่นฝ้ายทั้งด้านหน้าเหมือนมีคนมากดปุ่มปิดเสียง
วินาทีก่อนหน้ายังวุ่นวายกันเป็นกลุ่มเป็นกอง วินาทีต่อมากลับเงียบกริบ เหลือแค่เสียงเครื่องจักรที่ยังดังกึกก้องอยู่ไกล ๆ
บนพื้นปูน หัวหน้าแผนกสวีหงายหลังนอนอยู่
เลือดที่หน้าผากไหลลงมาตามสันคิ้ว เปื้อนไปครึ่งหน้า
ที่น่าขนลุกกว่านั้นคือท้ายทอยของเขากระแทกพื้น ตัวแข็งทื่อ ไม่ขยับเลย
จ้าวเฉิงยืนอยู่ที่เดิม มือยังกำประแจด้ามไม้ไว้แน่น
ขอบประแจเปื้อนเลือด
หน้าเขาขาวเหมือนกระดาษ ริมฝีปากสั่นไม่หยุด ทั้งตัวเหมือนถูกดึงวิญญาณออกไป
“ผม…”