เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 ตายปีเดียวกัน เดือนเดียวกัน วันเดียวกัน ชาติหน้าก็ยังเป็นสหายที่ดี
เมื่อคืนสืออวี๋ซุ่ยเพิ่งแก้ปัญหาการแย่งชิงปราณธาตุทั้งห้าจากดินวิเศษซีหย่างได้ ทั้งยังหลอมรวมแก่นแสงธาตุทั้งห้าให้เป็นหนึ่ง เตรียมฝึกฝนแก่นแสงนี้เพียงหนึ่งเดียวเพื่อเลื่อนขอบเขตและยกระดับขอบเขตพลัง
หากพิจารณาจากขอบเขตพลังของแก่นแสงธาตุทั้งห้าในตอนนี้ นางก็คือผู้วิเศษเก้าสาย ขั้นหนึ่ง
แผนภาพดาราที่เปิดให้นางก็ควรเป็นค่ายกลศาสตราเกราะขั้นต้น ทว่านางไม่รู้ว่าเกิดความผิดพลาดตรงไหน ถึงได้เปิดออกมาเป็นค่ายกลศาสตราวุธชั้นพิเศษ
โลกที่ปกคลุมด้วยเพลิงสงครามและควันดินปืนเปี่ยมไปด้วยจิตสังหารและกลิ่นอายโลหิต พลังกับบรรยากาศที่หมายจะทำลายทุกสิ่งนี้ ทำให้สืออวี๋ซุ่ยนึกถึงเพลิงประหลาดในร่างตนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
หากจะหาคำอธิบายจากตัวนางเองให้ได้ ก็คงมีเพียงมันเท่านั้น
เวลานี้สืออวี๋ซุ่ยทำหน้าไร้เดียงสา ปล่อยให้สหายร่วมทางจ้องมอง ในใจกลับคิดว่า หากถูกเปิดโปง ทางที่ดีที่สุดคือฆ่าพวกเขาเสียในค่ายกลศาสตราเกราะ
แต่พวกเขาร่วมกันท้าทายค่ายกลศาสตราเกราะ แล้วมีคนตายไปสามคน เหลือเพียงนางคนเดียว ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ย่อมถูกสงสัย
ปัญหาที่ตามมามีมากเกินไป หากไม่ถึงคราวจำเป็นจริง ๆ ก็อย่าลงมือเลย
เว่ยเหรินจ้องอวี๋ซุ่ยแล้วกล่าวว่า “เจ้าเป็นผู้ฝึกวิชาผิงซู่มาสิบกว่าปี จู่ ๆ ก็มีแก่นแสงธาตุทั้งห้า แล้วยังเปิดค่ายกลศาสตราวุธชั้นพิเศษด้วยขั้นหนึ่ง ยากจะไม่สงสัยว่ามีอะไรบางอย่าง”