กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 213: ปลาไม้
ตอนที่ 213: ปลาไม้
ยามค่ำคืน คลื่นลมเหนือผืนสมุทรไม่ได้รุนแรงนัก ทว่าระลอกคลื่นยังคงม้วนตัวซัดสาดตามปกติ การโคลงเคลงขึ้นลงของเรือจึงเป็นเรื่องธรรมดา
สำหรับผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่กลางทะเลมาเป็นเวลานาน ความรู้สึกเช่นนี้แทบไม่แตกต่างจากการยืนอยู่บนพื้นดินเลยแม้แต่น้อย
หานเฟยกำลังถือคันเบ็ดทอดสายเบ็ดอยู่เพียงลำพัง ส่วนสหายอีกสี่คนต่างนอนหลับกันหมดแล้ว
คำกล่าวเรื่องขอบเขตการสัมผัสรับรู้สิบเมตรของหานเฟยทำให้พวกเขาตกตะลึงกันไม่น้อย!
ทันทีที่กินอาหารเสร็จ ทุกคนจึงรีบร้อนไปศึกษาภาพที่ตนเองมองเห็นบนศิลาจารึกขนาดมหึมาอย่างอดใจไม่ไหว
...
หานเฟยรู้สึกเบื่อหน่ายอย่างยิ่ง!
เขาตกปลาเส้นเดียวขึ้นมาตัวหนึ่ง ดูดซับปราณวิญญาณของมันจนหมด ก่อนโยนกลับลงไปในทะเล!