เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7: ฝูงปลาครองเรือ
คันเบ็ดหักสะบั้นไปแล้ว หานเฟยจึงกลับมายากจนข้นแค้นจนไม่มีแม้กระทั่งคันเบ็ดอีกครา
สิ่งเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ในมือเวลานี้ มีเพียงกริชขึ้นสนิมเล่มหยาบที่คนอื่นมอบให้ และมีดครีบคุณภาพต่ำที่ปักคาอยู่บนเนื้อไม้ หานเฟยผู้กำลังหดหู่ใจจึงช้อนปลาขาวตัวเล็กขึ้นมาจากห้องใต้ท้องเรือตัวหนึ่ง แล้วเริ่มลงมือแล่ทำเป็นเนื้อปลาดิบ
“เอ๊ะ รสชาติกลับมิเลวเลยแฮะ เนื้อแน่นหนึบ คล้ายกับเนื้อวัวอยู่บ้างจริง ๆ”
หานเฟยรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เนื้อสัมผัสเช่นนี้สามารถนำมาทำเป็นปลาดิบได้อย่างสมบูรณ์แบบ กลิ่นคาวเลือดเจือจางยิ่งนัก เนื้อปลาสดชื่นหวานลิ้น เดิมทีคิดว่าปลาขาวตัวเล็กจะด้อยคุณภาพกว่าพวกปลาเหลืองตัวใหญ่และปลาดาบ ทว่าผลลัพธ์ที่ได้กลับยอดเยี่ยมเกินความคาดหมาย
เพียงไม่นาน เนื้อปลาขาวตัวเล็กครึ่งตัวก็ถูกกลืนลงกระเพาะไป ทว่าสิ่งที่ทำให้หานเฟยต้องตกตะลึงก็คือ ค่าปราณวิญญาณของตนกลับเพิ่มขึ้นจาก 20 แต้มเป็น 23 แต้ม หานเฟยชะงักงันไป มิใช่ว่าปลาขาวตัวเล็กมีปราณวิญญาณเพียง 3 แต้มหรอกหรือ นี่ตนเองเพิ่งจะกินไปเพียงครึ่งตัวเท่านั้นนะ