กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 นึกไม่ถึงว่าฉินอ๋องไอ้ตัวแสบลอบกัดจะชิงลงมือไปก่อน
ฟ้าสางแล้ว
“อืม...พวกหลานนั่นยังไม่มาอีกเหรอ ช่างขี้ขลาดจริง มาเร็วก็จบเร็ว ข้าหนาวจะตายอยู่แล้ว”
หลี่เค่อเดินออกมาจากผ้าสักหลาดผืนใหญ่ในที่สุด หาววอดหนึ่ง ก็เห็นทุกคนจ้องหน้าเขาด้วยสายตาเกรี้ยวกราด
“พวกเจ้าจ้องข้าทำไม ก็พวกเจ้าเองที่ดื้อจะเฝ้าอยู่ที่นี่ ข้าบอกแล้วว่าพวกมันอาจไม่มาแล้ว ถ้าจะมาก็ต้องรอให้ฟ้าสว่าง แล้วค่อยมาเจรจากับพวกเรา”
“แต่พวกมันฆ่าคนของข้า ข้าไม่มีวันยกโทษให้เด็ดขาด”
“เว้นแต่ว่าพวกมันจะส่งตัวฆาตกรมาให้ ขอขมาข้า จ่ายเงินปลอบขวัญทหารต้าถัง ค่าใช้จ่ายในการยกทัพ แล้วก็ค่าเสียหายทางจิตใจให้ข้าด้วย”