กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 ซาปี่ ข้าไว้ชีวิตเจ้าครั้งหนึ่ง กลิ้งไปได้แล้ว
“อมิตาพุทธ มั่วสือ ต้องสู้กันก่อนถึงจะรู้ผล อย่ามาพูดโอ้อวดเลย คนจงหยวนชอบโม้แบบนี้ทุกคนหรือ”
มั่วสือไม่ได้ตอบอะไร แต่ยกดาบเหมียวในมือขึ้น สายตาเย็นชาจ้องไปที่เฒ่าหัวโล้น ราวกับว่าในสายตาเขา เฒ่าหัวโล้นเป็นแค่แกะที่รอโดนเชือด
เฒ่าหัวโล้นหรี่ตาลง รู้สึกทันทีว่าไม่ดีแน่ ดาบในมือหมอนั่นมีปัญหา มีปัญหาใหญ่ด้วย ดูเหมือนมันจะเป็นของปราบทางเขาเลย
เฒ่าหัวโล้นสูดลมหายใจเข้าลึก กำไม้เท้าพระธุดงค์ในมือแน่น ไม้เท้านั้นกลับเปล่งแสงทองออกมา ส่วนดาบเหมียวเล่มนั้นก็แผ่ไอสังหารออกมาเช่นกัน