กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 โอ้ จำข้าได้แล้ว งั้นไม่ต้องกลับไปแล้วนะ
“ถอย ถอย...”
เกอซูฮั่นแทบจะบ้าตายแล้ว แม่เอ๊ย เจ้าจุดลูกเดียวพวกเราก็เริ่มถอยแล้ว ทำไมยังจะจุดอีก
แถมยังจุดทีละลูก พ่นควันดำลากหางยาวมาระเบิดใส่พวกเราอีก
แต่ของแบบนั้นต่อให้เป็นยอดฝีมือก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
กองทัพใหญ่เริ่มถอยหนีไปข้างหลังอย่างลุกลี้ลุกลน วุ่นวายกันไปหมด
หลี่เค่อปีนขึ้นรถศึก ยืนบนแท่นสูง ใช้กล้องส่องทางไกลมองอย่างละเอียด ก็แค่ดูว่าอีกฝ่ายถอยจริง หรือแอบซ่อนแผนร้ายอะไรไว้
เขาต้องระวังตัวให้มาก อีกฝ่ายไม่ใช่พวกกระจอกงอกง่อยที่โง่เง่า แต่เป็นขุมกำลังจากต่างแดนที่สืบทอดกันมาหลายร้อยหลายพันปี