เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 431 หลี่เค่อ: เปิ่นหวางจะลงสู้ศึกแรกเอง
แต่ก่อนอาณาจักรเกาชางมีประชากรราวสองแสนคน ด้วยความที่เมืองเกาชางตั้งอยู่บนเส้นทางสายไหม แค่ในตัวเมืองเกาชางก็มีผู้คนมารวมตัวกันถึงหกเจ็ดหมื่นคนแล้ว เรียกได้ว่าเป็นไข่มุกเม็ดงามบนเส้นทางสายไหมเลยทีเดียว
แต่เมืองเกาชางในยามนี้ พอผ่านศึกใหญ่มาหลายครั้ง กำแพงเมืองส่วนใหญ่ก็พังเสียหาย ศพใต้กำแพงเมืองแม้จะถูกขนไปฝังแล้ว แต่กลิ่นคาวเลือดยังคงคละคลุ้งรุนแรง
แสดงให้เห็นว่าศึกตีเมืองไม่กี่ครั้งที่ผ่านมานั้นดุเดือดเลือดพล่านขนาดไหน
หลี่เค่อขี่ม้าเหงื่อโลหิตเข้าเมือง ในเมืองมีแต่ทหารต้าถัง ส่วนชาวบ้านเกาชางคงเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบแล้ว
หลี่จิ้งพอได้ยินว่าหลี่เค่อมาถึง ก็วางงานราชการลงแล้วรีบออกมารับด้วยตัวเอง
“กระหม่อมคารวะฉินอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”
หลี่เค่อลงจากหลังม้าแล้วประสานมือคารวะ “จากกันครึ่งปี ท่านพ่อตาสบายดีหรือไม่”