กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 353 ข้าแค่อยากจะตบหน้าไอ้เป๋สักสองฉาด
หลี่ซื่อหมินเห็นว่าหลี่เค่อไม่ได้คัดค้าน จึงพูดกับหลี่ไท่ด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่งว่า “ชิงเชวี่ย เรื่องนี้เกี่ยวกับความอบอุ่นของเหล่าทหารหาญตามชายแดน หากเจ้าทำพังขึ้นมา เราไม่ละเว้นแน่”
“เรื่องนี้เดิมทีไม่ใช่ของเจ้า แต่เจ้าดึงดันจะทำเอง ถึงเวลานั้นเจ้าอย่ามาโทษว่าเราไร้ความปรานีก็แล้วกัน”
หลี่ไท่มั่นใจเต็มเปี่ยม ก็แค่งานตัดเย็บเสื้อผ้าไม่ใช่หรืออย่างไร?
“เสด็จพ่อโปรดวางพระทัย ลูกจัดการเรื่องนี้ได้เรียบร้อยแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!”
“ได้เช่นนั้นก็ดี!”
เรื่องราวจึงสงบลงชั่วคราว
เรื่องการถวายของขวัญในที่สุดก็จบสิ้นลง เสียทีที่หลี่เค่อเหยียบหลี่ไท่จนแย่งความโดดเด่นไปหมด ส่วนหลี่ไท่กลับเป็นเหมือนตัวตลกที่เต้นแร้งเต้นกาอยู่ต่อหน้าผู้คน