เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 349 หลี่ไท่มอบของขวัญ แต่เว้นไว้แค่หลี่เค่อ
“ฝ่าบาทเสด็จแล้ว...”
หวังเต๋อปรากฏตัวที่หน้าประตูวังชิ่งซ่าน แล้วลากเสียงยาวขานขึ้น
นอกจากหลี่ยวนกับพระสนมเอกว่านแล้ว ทุกคนต่างลุกขึ้นยืน แล้วหันมองไปทางหน้าประตูตำหนัก
หลี่ซื่อหมินสีหน้าเบิกบาน มวลความสุขผุดขึ้นมาในใจเมื่อมองดูครอบครัวที่อยู่กันพร้อมหน้า นับแต่ฮองเฮาได้กินยาวิเศษของเค่อเอ๋อร์ อาการป่วยก็ทุเลาลงมาก คาดว่าอีกไม่นานคงหายสนิท
ส่วนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับไท่ซ่างหวง ในยามนี้ก็ไม่ตึงเครียดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ดูสมเป็นพ่อลูกกันอย่างยิ่ง ทั้งยังเป็นภาพพ่อรักลูกกตัญญู อย่างน้อยในสายตาคนนอก ราชวงศ์ยามนี้ก็ดูสงบร่มเย็น เว้นก็แต่อดีตรัชทายาทผู้ไม่ได้เรื่องคนนั้น
“ลูกขอคารวะเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ”
“คารวะเสด็จพี่พ่ะย่ะค่ะ”