เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 284 ฝ่าบาท อ๋องสู่ไปตีอาณาจักรเกาชางแล้ว
แต่สิ่งที่ทำให้พวกนั้นตาค้างก็คือ จนถึงตอนค่ำ ขบวนรถของกรมไปรษณีย์ก็ยังค่อยๆ เข้าเมืองไม่หยุด เรือลำใหญ่ทีละลำลากเสบียงมาจอดที่ท่าเรือแม่น้ำเว่ย
พอถึงตอนนี้ พวกที่กักตุนข้าวทุกคนก็ร้อนใจกันหมด
อยากจะขายข้าวในมือออกไป แต่น่าเสียดายที่ไม่มีคนโง่คนไหนยอมซื้อต่อเลยสักคน
จวนอ๋องสู่
ชุยเทียนหมิงพาพ่อบ้านเอาใบบอกขอเข้าพบมาส่งให้หลี่ซูหว่าน
หลี่ซูหว่านยังยุ่งอยู่กับการวางแผน ในห้องรับแขกของจวนอ๋องสู่มีคนกลุ่มที่อ๋องสู่ทิ้งไว้ให้นั่งอยู่
“พระชายา สามล้านนั้นปล่อยออกไปหมดแล้ว ของค้ำส่วนใหญ่เป็นบ้านกับโฉนดที่ดิน แล้วก็ยังมีร้านค้านิดหน่อย...”
“ข้าคาดว่าพวกนั้นคืนเงินไม่ได้แล้ว ต่อให้ขายข้าวที่กักตุนไว้ทั้งหมด ก็ยังไม่พอจ่าย”
ซือหวยจิ่นพูดพลางยิ้ม แล้วบอกต่อว่า “จริงๆ แล้ว เราเก็บบ้านกับโฉนดพวกนี้ไว้ ไม่สู้เอาข้าวมาทั้งหมดดีกว่า เอาข้าวไปหมักเหล้า แล้วขายผ่านช่องทางไปทุ่งหญ้าหรือซีอวี้ จะได้กำไรมากกว่า”