กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 247 สถานการณ์เมืองเหลียงโจว
บรรดาเด็กหนุ่มที่ติดตามมาล้วนเป็นลูกหลานตระกูลขุนนาง ย่อมได้รับการขัดเกลาทางวิชาความรู้มาแต่เด็ก พวกเขาได้ยินมานานแล้วว่ากวีนิพนธ์ของนายน้อยยอดเยี่ยมไร้เทียมทาน วันนี้จึงได้ประจักษ์แก่สายตาตนเองจริง ๆ
กวีชายแดนบทนี้ ช่างยอดเยี่ยมจนอาจนับเป็นจุดสูงสุดของกวีชายแดนแล้วก็ว่าได้
“ยอดกวีจริง ๆ!”
“เมามายกลางสมรภูมิท่านอย่าได้หัวเราะเยาะ ฮ่าๆๆ...”
“พวกเราชายชาตรีแห่งต้าถัง ย่อมต้องห่อศพด้วยหนังม้ากลับมา!”
“ข้ามาครั้งนี้ ไม่ได้คิดจะรอดชีวิตกลับไปอยู่แล้ว...”
กวีบทนี้ไม่เพียงบรรยายภาพเหล่าทหารหาญร่ำสุรากันอย่างเต็มคราบก่อนออกศึก แต่ยังสื่อถึงความคับขันของสถานการณ์ศึก ดื่มด่ำกับเหล่าทหารจนกว่าจะเมาพับ เมาหลับกลางสมรภูมิแล้วจะแปลกอันใด ชายชาตรีอกสามศอกย่อมต้องห่อร่างด้วยหนังม้ากลับมาอย่างสมศักดิ์ศรี
เยี่ยนอวิ๋นต้าหัวเราะพลางตะโกนถาม “พวกเด็กเวร ร้องตามข้าสิ...”
“ได้เลย ร้องด้วยกัน...”