กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 223 มุกของข้า เจ้าก็กล้าเล่นด้วย
หลี่จิ่งเหรินยืนอยู่ที่หน้าประตู มองออกไปเห็นท้องฟ้าข้างนอกดำมืด เมฆหนามากและลอยต่ำเหมือนกดทับอยู่เหนืออำเภอตี๋เต้าจนเขาอึดอัดแทบหายใจไม่ออก
...ท่านผู้อาวุโส ฟ้าเปลี่ยนแล้ว ลมก็พัดแรง ท่านเข้าไปพักในบ้านเถอะขอรับ เรื่องในบ้านให้พวกคนหนุ่มไปจัดการ
...จริงด้วย คืนนี้คงมีพายุฝน แต่คนแก่อย่างข้านอนไม่ลงหรอก...
แคร็ก!
ตู้มมม...
ฟ้าผ่าลงมาฟาดแผ่นดินหลงซี ตามมาด้วยเสียงฟ้าร้องสนั่นหู อีกครู่เดียวเม็ดฝนเท่าเมล็ดถั่วก็เทลงมาดังเปาะแปะ
พอมองออกไปไกล ๆ ก็แยกไม่ออกแล้วว่าตรงไหนเป็นตรงไหน