ตอนที่ 157 ไม่ว่าจะดูจากเหตุหรือผล ก็แค่อยากนับหลี่เอ่อร์เป็นท่านบรรพชน

ตอนที่ 157 ไม่ว่าจะดูจากเหตุหรือผล ก็แค่อยากนับหลี่เอ่อร์เป็นท่านบรรพชน

นักพรตทั้งสาม อันได้แก่ผิงหยางจื่อ ชิงหยางจื่อ และอวี้หยางจื่อ สวมชุดนักพรตสีม่วง ในอ้อมแขนถือแส้ปัด เดินด้วยย่างก้าวเฉพาะตัวที่มั่นคงผึ่งผาย เงยหน้าอกผาย ลมหายใจสม่ำเสมอ ก้าวเท้าเร็วราวกับมีสายลมหนุนใต้ฝ่าเท้า

แต่หลี่เค่อที่พาพวกเยี่ยนอวิ๋นต้ามาด้วยนั้น กลับดูแตกต่างจากอีกฝ่ายอย่างสิ้นเชิง

นอกจากหลี่เค่อที่เดินอยู่หน้าสุดซึ่งมีสีหน้ายิ้มแย้มเมตตาแล้ว คนที่เหลือล้วนมีสายตาเย็นเยียบ แผ่รังสีแห่งการฆ่าฟันออกมาเต็มเปี่ยม

ทั้งสองฝ่ายประจันหน้ากันบนเนินเขา

“ฝูเซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน!”

ผิงหยางจื่อ ชิงหยางจื่อ อวี้หยางจื่อ และคนอื่น ๆ ต่างประสานมือทั้งสองข้าง ค้อมกายคารวะตามธรรมเนียมของสำนักเต๋า