กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 125 หลวงตาเฒ่าผู้แสนเศร้า และความทะเยอทะยานของหลี่ซื่อหมิน
ฟ่านเสียนเห็นชาวบ้านหันใจมาทางราชสำนักกันหมดก็โล่งอกขึ้นมาทันที
“พ่อแม่พี่น้องทั้งหลาย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชีวิตของทุกคนกลับสู่ความปกติ ประตูเมืองจะเปิดก่อนพระอาทิตย์ตกวันนี้ ใครควรทำนาก็ไปทำนา ใครควรค้าขายก็ไปค้าขาย...”
“จากนี้ไป เมืองสิงหยางจะไม่มีใครกล้ารังแกพวกเจ้าอีก ราชสำนักจะเป็นที่พึ่งให้ คืนโลกที่สดใสให้กับทุกคน...”
“ขอบพระคุณนายท่านผู้ยุติธรรม...”
“พวกเจ้าต้องขอบคุณฝ่าบาทต่างหาก”
“ขอฝ่าบาททรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี...”
ฟ่านเสียนประสานมือโค้งคำนับ ก้มตัวลงลึก แล้วสั่งคนเอาศพไปทิ้งนอกเมืองให้เป็นอาหารหมาจรจัด
บ่ายวันนั้นทั้งบ่าย ข่าวลือกระจายไปทั่วว่าตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางร่ำรวยแต่ไร้เมตตา กดขี่ข่มเหงชาวบ้าน จนแม้แต่โจรป่าก็ทนดูไม่ไหว ยกกำลังบุกเมืองกวาดล้างตระกูลเจิ้งไปทั้งโคตร