กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 106 ขุนนางทั้งหลาย: อ๋องสู่ตายแล้ว เงินที่ยืมไปสูญเปล่าหมดแล้ว
ฟ้าเริ่มสลัว หลี่เค่อก็กล่าวลาพระชรา
ก่อนไปเขายังกำชับอีกรอบ “ท่านอาจารย์ ตอนนี้เปิ่นหวางตายไปแล้ว มีเพียงท่านคนเดียวที่รู้ว่าเปิ่นหวางยังมีชีวิตอยู่ ถ้าทำเรื่องใหญ่ของเปิ่นหวางพัง ท่านคงรู้ผลลัพธ์ที่จะตามมา...”
“ถ้าไม่ใช่เพราะท่านอาจารย์ให้มาเยอะ เปิ่นหวางคงเอาอย่างสมุหนายกโจโฉไปแล้ว ‘ยอมทรยศคนทั้งโลก ดีกว่าให้คนทั้งโลกทรยศเปิ่นหวาง’ ทางที่ดีท่านอาจารย์ไปหลบภัยสักหน่อยจะดีกว่า”
พระชราใจสั่นสะท้าน แทบจะโมโหจนร้องไห้ออกมา
นี่มันเสียทั้งเงินทอง แถมยังเสี่ยงหัวขาด หากมีใครรู้เข้าว่าคนของอ๋องสู่เคยมาที่วัดจินซาน คนพวกนั้นคงตามกลิ่นมาหาเขาแน่
แล้วถ้าถึงตอนนั้น เขาควรจะพูดดีไหม
หรือจะไม่พูดดี
ไม่พูดก็ต้องตาย พูดไปก็ยังต้องตายอยู่ดี
“อมิตาภพุทธ... พระพุทธองค์ เหตุใดพระองค์ถึงปล่อยให้คนพรรค์นี้มาเกิดที่ต้าถังกัน”