กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 98 เยว่อ๋องหลี่ไท่จอมขยัน ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนมาฆ่าเขา
ตอนนี้เป็นยามสามของคืนแล้ว
อ๋ององค์อื่นหลับเป็นตายกันหมด แต่หลี่ไท่ยังเอาผมผูกห้อยหัว เอาเข็มจิ้มขาอยู่เลย
ใช่ ข้างตัวเขามีเข็มที่สะท้อนแสงเย็นเยียบวางอยู่ พอเริ่มง่วงก็แทงเข้าที่ต้นขาทีนึง สมองตื่นปั๊บ
ผมถูกมัดไว้กับเชือก ตาเล็ก ๆ ที่สว่างวาบแบบแปลก ๆ จ้องมองตำราพิชัยสงครามซุนจื่อตรงหน้า พลางครุ่นคิดเรื่องสันดานคน
แม้ตำราพิชัยสงครามซุนจื่อนี้ เขาจะอ่านมานับครั้งไม่ถ้วน จนท่องบางท่อนได้แล้ว แต่ทุกครั้งที่อ่านจบ ก็จะได้ข้อคิดใหม่เสมอ
ฟืดฟาด ๆ...
เขายกพู่กันขึ้น เขียนสิ่งที่ตัวเองเพิ่งคิดออกไว้อย่างรวดเร็ว
“ท่านอ๋อง ท่านอ๋อง... ฝ่าบาทรับสั่งให้ท่านไปพบขอรับ”
“เข้ามาพูดข้างใน”